Profil bezpieczeństwa był ogólnie zgodny z profilem w całej badanej populacji.

W lipcu ukazała się międzynarodowa analiza pokazująca, że ​​dodanie immunomodulatorów do nowszych leków biologicznych ustekinumab (Stelara) lub wedolizumabu (Entyvio) nie poprawiło wskaźników remisji lub odpowiedzi klinicznej, remisji endoskopowej ani utrzymywania się terapii po 1 roku u pacjentów z UC lub choroba Leśniowskiego-Crohna (CD).

"Pacjenci z WZJG lub CD leczeni ustekinumabem lub wedolizumabem nie wymagają leczenia skojarzonego z immunomodulatorem," podsumowali Ashwin N. Ananthakrishnan, MD, MPH z Massachusetts General Hospital w Bostonie i współautorzy.

Nowa anemia, a nie ryzyko UC

W raporcie z września koreańscy naukowcy odkryli, że niedokrwistość o nowym początku nie sygnalizuje zwiększonego ryzyka zachorowania na WZJJ, ale sygnalizuje rozwój CD.

Obiecujący nowy temat dla lewostronnego UC

W październiku badanie fazy IIb CONDUCT wykazało, że wśród pacjentów z opornym na leczenie, umiarkowanym do ciężkiego lewostronnym UC, remisja kliniczna w 6. tygodniu była większa u osób otrzymujących miejscowo dwa razy 250 mg kobitolimodu niż u pacjentów otrzymujących placebo.

Kobitolimod, oparty na DNA oligonukleotyd, który aktywuje receptor Toll-like 9 (TLR9) i ma działanie immunomodulujące na błonę śluzową okrężnicy, spowodował różnicę w leczeniu wynoszącą około 15 punktów procentowych, poinformował dr Raja Atreya z University Hospital Erlangen w Niemczech i współpracownicy.

"Aktywacja TLR9 jest obiecującym nowym celem terapeutycznym we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego i wymaga dalszych badań, z planowanymi próbami III fazy z kobitolimodem," zespół napisał.

Korzyści z monoterapii tiopuryną 50 +%

Również w październiku brytyjscy naukowcy wykorzystali dane od 11928 pacjentów z nieswoistym zapaleniem jelit, którym podawano tiopurynę w monoterapii i porównali długoterminową skuteczność środka i wpływ na częstość operacji w WZJG i ChC.

Tiopuryna była skuteczna w czasie leczenia u 52,7% pacjentów z UC (ale tylko 34,2% pacjentów z CD).

Leczenie to było skuteczniejsze w UC zarówno w okresie przed-, jak i post-biologicznym. Niezdolność do tolerowania tiopuryn korelowała ze zwiększonym ryzykiem operacji w UC, dla współczynnika ryzyka 2,44, donosi Miles Parkes, MB, BS, DM z University of Cambridge i współpracownicy.

UC na ACG 2020

Później w październiku kilka badań UC zostało zaprezentowanych na wirtualnym spotkaniu American College of Gastroenterology. Wśród nich:

Biologics Cut Colectomies

Analiza trendów czasowych wykazała, że ​​częstość występowania kolektomii zmniejszyła się z 10,8% w 2000 r. Do 2,1% w 2019 r., Co zbiegło się z liniowym wzrostem częstości wykorzystania leków biologicznych w UC z 0,5% w 2000 r. Do 12,8% w 2019 r. (P

Wycofywanie się UC z Tofacitinibem

Analiza danych z długoterminowego przedłużenia badania OCTAVE Open sugeruje, że ponowne leczenie drobnocząsteczkowym inhibitorem kinazy Janus tofacytynibem (Xeljanz) po okresie przerwy było bezpieczne i skuteczne. Analiza dotyczyła pacjentów, którzy wcześniej odpowiedzieli na tofacytynib we wcześniejszych badaniach OCTAVE dotyczących indukcji lub podtrzymania, ale zawiesili leczenie nawet na rok, czasami z powodu operacji.

"W tej analizie post-hoc, u pacjentów z wcześniejszą odpowiedzią na indukcję tofacytynibu, ponowne leczenie dawką 10 mg dwa razy na dobę po 8 do 52 tygodniach przerwy w leczeniu było skuteczne i dobrze tolerowane, a odpowiedź kliniczna powróciła u większości pacjentów do 2. połowa pacjentów w 36 miesiącu," napisał Edward V. Loftus, Jr., MD z Mayo Clinic College of Medicine w Rochester w Minnesocie i współautorzy. "Profil bezpieczeństwa był ogólnie zgodny z profilem w całej badanej populacji."

Nowy agent przeciw autoimmunizacji

Wyniki randomizowanego badania III fazy True North wykazały, że środek immunomodulujący ozanimod (Zeposia), podawany doustnie przez okres do 52 tygodni w umiarkowanym do ciężkiego WZJG, wykazał znaczące korzyści w porównaniu z placebo pod względem klinicznych, endoskopowych, histologicznych i gojenia błon śluzowych. . Niedawno zatwierdzony do leczenia nawracającego stwardnienia rozsianego, ozanimod jest silnym doustnym modulatorem receptora sfingozyny-1-fosforanu (S1P), który selektywnie działa na S1P1 i S1P5.

Remisja kliniczna i odpowiedź uległy poprawie niezależnie od wcześniejszego leczenia anty-TNF i nie zaobserwowano żadnych nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa, donosi dr William J. Sandborn z UCSD i współpracownicy.

SC Vedolizumab bezpieczny i skuteczny

Przedstawiając tymczasowe wyniki z randomizowanego, otwartego badania przedłużonego VISIBLE III fazy, dr Séverine Vermeire z Leuven University Hospitals w Belgii poinformował, że profil bezpieczeństwa i skuteczności wedolizumabu podskórnego (sc.) Był podobny do profilu dożylnego podawania z brak pojawiających się sygnałów bezpieczeństwa.

Zespół powiedział, że wskaźniki klinicznej remisji klinicznej i remisji klinicznej bez kortykosteroidów utrzymywały się nawet przez 2 lata, a zatem w leczeniu umiarkowanego do ciężkiego WZJG należy rozważyć stosowanie wedolizumabu 108 mg podskórnie co 2 tygodnie.

Pozostaje luka śmiertelności

W listopadzie kanadyjskie badanie wykazało, że chociaż oczekiwana długość życia wzrosła u pacjentów z UC i CD, nadal istnieje różnica śmiertelności między osobami z IBD i bez. Chociaż oczekiwana długość życia znacznie wzrosła w przypadku kobiet z CD, nie wzrosła w przypadku ich odpowiedników z UC.

"Ponadto oczekiwana długość życia skorygowana o stan zdrowia, będąca miarą jakości życia, jest znacznie niższa u osób z nieswoistym zapaleniem jelit," napisał Eric Benchimol, MD z University of Toronto i współpracownicy. "To albo pozostało stabilne dla kobiet, albo spadło dla mężczyzn, więc nasze terapie nadal nie osiągają wszystkich celów fungonis gel opinie, na które liczyliśmy."

Ostatnia aktualizacja: 1 grudnia 2020 r

Nieinwazyjne urządzenie (IB-Stim) zapewniające przezskórną stymulację elektrycznego pola nerwowego do ucha zewnętrznego bezpiecznie zmniejszyło ból brzucha i poprawiło jakość życia u nastolatków z zespołem jelita drażliwego (IBS), wskazały dane z prospektywnego badania z podwójnie ślepą próbą.

Potwierdzając skuteczność w łagodzeniu bólu brzucha w czynnościowych zaburzeniach żołądkowo-jelitowych obserwowanych we wcześniejszych badaniach, obecna analiza danych z badań skoncentrowana na IBS wykazała, że ​​urządzenie do przezskórnej elektrycznej stymulacji pola nerwowego (PENFS), noszone za uchem, doprowadziło do zmniejszenia o 30% lub więcej w najgorszym bólu brzucha u 59% młodych pacjentów w porównaniu z 26% pacjentów, którzy otrzymali stymulację pozorowaną (p = 0,024) – poinformowała dr Katja Kovacic z oddziału gastroenterologii dziecięcej, hepatologii i żywienia w Medical College of Wisconsin w Milwaukee i współpracownicy.

Biorcy PENFS mieli łączną medianę bólu 7,5 (przedział międzykwartylowy [IQR] 3,6-14,4) w porównaniu z 14,4 w grupie pozorowanej (IQR 4,5-39,2; P = 0,026) i typową medianę bólu 3,0 (IQR 3,0-5,0) w porównaniu z 5,0 w grupie pozorowanej (IQR 3,0-7,0; P = 0,029), odnotowali w Clinical Gastroenterology and Hepatology.

Ponadto, wynik w skali odpowiedzi na objawy wynoszący 2 lub więcej zaobserwowano u 82% pacjentów otrzymujących PENFS w porównaniu z 26% pacjentów otrzymujących stymulację pozorowaną (P≤0,001) i nie odnotowano żadnych istotnych skutków ubocznych.

"Badanie to potwierdza, że ​​neurostymulacja przedsionkowa za pomocą PENFS znacznie poprawia ból brzucha i objawy ogólne u dotkniętej nimi młodzieży," napisał Kovacic i współpracownicy.

Zauważyli, że wyniki tego pierwszego prospektywnego badania PENFS w IBS są klinicznie istotne w świetle słabej skuteczności terapii farmakologicznych u dzieci z funkcjonalnymi zaburzeniami bólu brzucha i braku bezpieczniejszych opcji leczenia. Twierdzili, że urządzenie, niedawno zatwierdzone przez FDA do leczenia bólu IBS u dzieci w wieku od 11 do 18 lat, powinno być również rozważane do stosowania u dorosłych, zwracając uwagę, że neurostymulacja obwodowa zwróciła uwagę na nieinwazyjną modulację ośrodkowych dróg bólowych poprzez stymulację obwodowej części czaszki. wiązki nerwowo-naczyniowe w uchu zewnętrznym.

Gastroenterolog William Chey z Uniwersytetu Michigan w Ann Arbor nazwał neurostymulację nową ekscytującą metodą leczenia pacjentów z funkcjonalnymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi.

"Od wielu lat zajmujemy się neuromodulacją, stosując leki takie jak trójcykliczne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego norepinefryny, a także poprzez techniki behawioralne, takie jak terapia poznawczo-behawioralna i samodzielna hipnoza," powiedział MedPage Today. "Zatem koncepcja neuromodulacji nie jest nowa i rzeczywiście została już zweryfikowana przy użyciu tych leków i terapii psychologicznych."

"Wiemy również, że neurostymulacja działa na szereg zaburzeń bólowych somatycznych," powiedział Chey, który nie był zaangażowany w badanie.

Jego zdaniem badanie dodaje "przekonujące dowody" do coraz większej ilości literatury potwierdzającej rolę neurostymulacji w leczeniu bólu trzewnego. "Zgadzam się z autorami, że badania na dorosłych z bolesnymi stanami, takimi jak IBS, są uzasadnione," dodał, zauważając, że jego koleżanka, dr Jiande Chen, niedawno uzyskała fundusze od National Institutes of Health na takie testy. "Rozpoczniemy serię badań, aby lepiej zrozumieć korzyści płynące z neurostymulacji jako leczenia bólu i innych objawów u dorosłych z IBS."

Ze swojej strony gastroenterolog dziecięcy Marc Rhoads z McGovern Medical School at UTHealth w Houston, który nie był zaangażowany w badanie, zauważył, że IBS i inne choroby przewlekłego bólu brzucha dotykają około 10% wszystkich dzieci w wieku powyżej 5 lat, "więc jest to ważna kwestia. Gdyby koszt urządzenia był mniejszy niż 1000 USD, wiele rodzin z klasy średniej do wyższej chętnie by za nie zapłacił, ponieważ ból może stać się dominujący i powodować kalectwo. Wątpię, czy opłaciłoby to ubezpieczenie."

Szczegóły badania

Dane pochodzą z prospektywnego badania 115, w większości rasy kaukaskiej, młodych ludzi rekrutowanych z kliniki gastroenterologii dziecięcej trzeciego stopnia w okresie od czerwca 2015 do listopada 2016.

Średni wiek w grupie PENFS (n = 27) i ramieniu pozorowanym (n = 23) wynosił nieco ponad 15 lat; Kobiety stanowiły odpowiednio 89% i 91%. W grupie interwencyjnej przeważał podtyp mieszany IBS (63%), podczas gdy zaparcie IBS było najczęstszym podtypem w grupie pozorowanej (43%). Pierwszorzędowym punktem końcowym była liczba pacjentów z >30% zmniejszenie najgorszego nasilenia bólu brzucha po 3 tygodniach leczenia.